La 'chiazza do pesce 





Nanze o Corse granne de Bare neste
vecine o mare ca fasce resperà,
tutte a chesta chiazze du pesce puete acchià,
chiene de vangaredde e gende oneste.

Iomene dritte e ciuccie de fatiche:
ci venne robbe e spedeche o mercate,
ci spenne da sti negozie andiche
u sape de non iesse bezzerate.

La dì du mercate, dò tutte stà:
pesce, panine, cipodde, scarpune
e tande vosce sapene schamà;

Chessa chiazze iè proprie du frestjire
ca dò vene a spenne, e ce stà desciune,
mbrime iaccbie pane, fermagge e mjire.


A. L Mongelli



La 'chiazza do pesce è una poesia scritta in gioventù da mio padre, pubblicata, come tante altre sue opere, sul periodico satirico locale Papiol.




[ 1 commento ] ( 25 visite )   |  [ 0 trackback ]   |  permalink  |   ( 2.9 / 40 )
U ponde di via Cavour 




Ci non canosce cusse ponde neste?
Nge passe tanda gende a tutte l’ore,
la matine, la sere iè na feste,
ci vene p’accattà a la vorza gnore.

Nge passe u stedende, passe u seldat,
ci avà pegghià u tram de Carvenare
ci mbrime u trene ca già ha fescate,
ci và da Carrasse o cendre de Bare.

Quanda gende sti scale sale e scenne!
Le picceninne s'affermene a uardà
u trene ca se ne vene fescenne
e pare ca chiù nun se vole affermà.

Iè cusse u ponde de1tande pezzjinde
ca stennene le mane a le cristiane
e sotte o sole forte, a iacque, vjinde,
resequescene nu pjizze de pane.

Pe contraste, abbasce a le scale nge stà
tanda gende che fecazze e segare:
ci venne e ci s’avvecine p’accattà,
fercine, pagnottedde e calamare.


A. L Mongelli



U ponde di via Cavour è una poesia scritta in gioventù da mio padre, pubblicata, come tante altre sue opere, sul periodico satirico locale Papiol.




[ 1 commento ] ( 26 visite )   |  [ 0 trackback ]   |  permalink  |   ( 2.9 / 29 )
U Zumbarjedde 



Tra la kroske de l'amisce
ca s’accocchiene, pe prisce
iè pe legge c'ava sta
u chiù drittr e u baccalà.

Addevende nu macjidde
ce se fasce u zumbarjidde,
nge stà ci fasce u patrune
e non dà nudde a nesciune.

Stà ci gnotte assà velene
a vedè la tavua chiene
e se dole assà a penzà
ca nge tocche dè uardà.

Ci s’ingazze e se breachesce
ci a vedevue se ne presce.
Ci po' vole sciocuà arrete
e camine già all’andrete.

Quande cose fasce u mjire!
Leve a.tutte le penzjjre,
fasce ride o godemende
ma le piglie a trademende.


A. L Mongelli



U ZUMBARJEDDE è una poesia scritta in gioventù da mio padre, pubblicata, come tante altre sue opere, sul periodico satirico locale Papiol.





[ commenta ] ( 31 visite )   |  [ 0 trackback ]   |  permalink  |   ( 3 / 25 )
A Sambrangiske  





Nu sterze me ne steve a Sambrangiske
vecin'a na gabbine post'o friske
e mendre sule sule me recriave
a chiamendà u sole che calave,
fubbe distratte da na descussione
ca se teneve sott’a n'ombrellone.

M'avvecenabbe senza chemblemjinde
e vedjibbe na mamme d’alde timbe.
Ndrà tanda gende menz’allanute
n'eccezione come steve vestute.

Deceve chedda femena all’antiche:
Ce jalde resta dope du veddiche?
Ngiesùmarì, stù munne s’a cangiate,
ji pe vù me sendeche n'avvambate!

Vu site giuvene, non nge credite
e forse nguerpe vù ve la redite,
nemmanghe nu matte,
manche nu cane
se ne sceve com'a vù sott’o sole
che n'ald'e picche u derentane fore.

Le femene pezzinghe le calzjitte
se mettevene e certe calzenjitte
mbacce a le quale 1a chidde de josce
non potene parè manghe na skosce.

Maisì ce se mestrave menza gamme,
jeve na disciarì de tutte quanne,
e te mettevene mocche a nu ciucce
ce sule mestrave mjinze scenucchie.

Ve la redite? U secce… jè la mote!
Disce nu proverbie –ce mostre gote-
Iè vere? Però, siteme sincere,
u mare iè na spiagge o iè na fere?

A. L Mongelli



A SAMBRANGISKE è una poesia scritta in gioventù da mio padre, pubblicata, come tante altre sue opere, sul periodico satirico locale Papiol.


P.S.: "Sambrangiscke" era il Lido S. Francesco alla Rena, tutt'ora esistente a Bari.


[ 1 commento ] ( 38 visite )   |  [ 0 trackback ]   |  permalink  |   ( 3.2 / 23 )
UACJIDDE 




Jinde a na gagge verde e piccenenne,
cambava na volde nu bell'uacjidde:
nge deve u zucchere sembe nononne
ma non feschave cudde canarjidde!

Sbatteve l’ale senza mà stangarse,
mbacce a chedda gagge u becche azzeppave
cercanne nu buche pe liberarse
da chedda galere ca u ngatenave.

Jeve nate sotte a na mala stelle,
non ieve per jidde la libertà:
jeve assà piccenunne e jeve belle,
ma ngarciarate ce peteve fà?

E passò na dì, passò na semane,
sembe citte steve stu poverjidde!
Defore feschavene a jore sane
all’arie aperte tande e tande acjidde.

Poj na mattenata chiene de sole
le crestiane l’acchiarene stennute.
Uacjidde ca jeve nate pu vole
e pe la libertà, se n’ere sciute!


A. L Mongelli



UACJIDDE è una poesia scritta in gioventù da mio padre, pubblicata, come tante altre sue opere, sul periodico satirico locale Papiol.

E' una lirica oserei dire struggente, estremamente malinconica, nella sua asciuttezza è quasi politica.

P.S.: l'immagine che introduce la poesia è una caricatura di mio padre realizzata da Peppino Favia , anche lui collaboratore di Papiol.

[ 1 commento ] ( 25 visite )   |  [ 0 trackback ]   |  permalink  |   ( 3.1 / 16 )

| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | Altre notizie> >>